Demo Ελληνικά Μάθημα 1: Διακυβέρνηση και Αγωγή του Πολίτη
Kυβέρνηση είναι ένας θεσμός ή ένα σύστημα που αποτελείται από μια ομάδα ανθρώπων που φροντίζει ή διαχειρίζεται μια χώρα ή ένα κράτος. Κάθε κυβέρνηση έχει το δικό της Σύνταγμα ή ένα σύνολο θεμελιωδών αρχών που ακολουθεί για να εξασφαλίσει αποτελεσματική διακυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κοινωνική πρόνοια, τον νόμο και την τάξη, την άμυνα και τα οικονομικά θέματα της χώρας.
Kυβέρνηση είναι ένας θεσμός ή ένα σύστημα που αποτελείται από μια ομάδα ανθρώπων που φροντίζει ή διαχειρίζεται μια χώρα ή ένα κράτος. Κάθε κυβέρνηση έχει το δικό της Σύνταγμα ή ένα σύνολο θεμελιωδών αρχών που ακολουθεί για να εξασφαλίσει αποτελεσματική διακυβέρνηση. Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για την κοινωνική πρόνοια, τον νόμο και την τάξη, την άμυνα και τα οικονομικά θέματα της χώρας.
Στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση απαρτίζεται από τον Πρωθυπουργό μαζί με τους Υπουργούς. Ο Πρωθυπουργός ορίζει τους Υπουργούς που θα είναι μέλη της κυβέρνησης. Επικεφαλής της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός.
Στην Ελλάδα, η ελληνική κυβέρνηση απαρτίζεται από τον Πρωθυπουργό μαζί με τους Υπουργούς. Ο Πρωθυπουργός ορίζει τους Υπουργούς που θα είναι μέλη της κυβέρνησης. Επικεφαλής της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός.
Στην Ιταλία, η κυβέρνηση ασκεί εκτελεστική εξουσία, την οποία ηγείται ο πρωθυπουργός, ο «πρόεδρος του Συμβουλίου». Η νομοθετική εξουσία ανήκει πρωτίστως στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου και δευτερευόντως στο Συμβούλιο Υπουργών, το οποίο μπορεί να εισαγάγει νομοσχέδια και να κατέχει την πλειοψηφία και στα δύο σώματα. Το 2020 υπάρχουν 14 Υπουργοί με συγκεκριμένο τομέα και ευθύνη. Το δικαστικό σύστημα είναι ανεξάρτητο από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αντιπροσωπεύει την ενότητα του έθνους.
Στην Ιταλία, η κυβέρνηση ασκεί εκτελεστική εξουσία, την οποία ηγείται ο πρωθυπουργός, ο «πρόεδρος του Συμβουλίου». Η νομοθετική εξουσία ανήκει πρωτίστως στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου και δευτερευόντως στο Συμβούλιο Υπουργών, το οποίο μπορεί να εισαγάγει νομοσχέδια και να κατέχει την πλειοψηφία και στα δύο σώματα. Το 2020 υπάρχουν 14 Υπουργοί με συγκεκριμένο τομέα και ευθύνη. Το δικαστικό σύστημα είναι ανεξάρτητο από την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας αντιπροσωπεύει την ενότητα του έθνους.
Η Κύπρος είναι προεδρική δημοκρατία και ο Πρόεδρος της είναι ο αρχηγός του κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και από το Κοινοβούλιο. Παρόλο που προσχώρησε στην ΕΕ ως de facto διαιρεμένη νήσος, η Κύπρος αποτελεί ολόκληρη τμήμα της ΕΕ. Οι Τουρκοκύπριοι που διαθέτουν ταξιδιωτικά έγγραφα της ΕΕ, ή πληρούν τις προϋποθέσεις για να τα αποκτήσουν, είναι πολίτες της ΕΕ. Το δίκαιο της Ένωσης αναστέλλεται στις περιοχές όπου η κυπριακή κυβέρνηση (κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας) δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Η Κύπρος έχει δύο επίσημες γλώσσες: ελληνικά και τουρκικά. Μόνο τα ελληνικά είναι επίσημη γλώσσα της Ε.Ε.
Η Κύπρος είναι προεδρική δημοκρατία και ο Πρόεδρος της είναι ο αρχηγός του κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και από το Κοινοβούλιο. Παρόλο που προσχώρησε στην ΕΕ ως de facto διαιρεμένη νήσος, η Κύπρος αποτελεί ολόκληρη τμήμα της ΕΕ. Οι Τουρκοκύπριοι που διαθέτουν ταξιδιωτικά έγγραφα της ΕΕ, ή πληρούν τις προϋποθέσεις για να τα αποκτήσουν, είναι πολίτες της ΕΕ. Το δίκαιο της Ένωσης αναστέλλεται στις περιοχές όπου η κυπριακή κυβέρνηση (κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας) δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο. Η Κύπρος έχει δύο επίσημες γλώσσες: ελληνικά και τουρκικά. Μόνο τα ελληνικά είναι επίσημη γλώσσα της Ε.Ε.
Η Βουλγαρία είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία όπου ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και κατέχει την πιο ισχυρή εκτελεστική θέση. Συνήθως, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του κόμματος που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στις κοινοβουλευτικές εκλογές, αν και αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Ο άμεσα εκλεγμένος πρόεδρος λειτουργεί ως αρχηγός κράτους και αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων.
Η Βουλγαρία είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία όπου ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και κατέχει την πιο ισχυρή εκτελεστική θέση. Συνήθως, ο εκλεγμένος πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του κόμματος που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στις κοινοβουλευτικές εκλογές, αν και αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Ο άμεσα εκλεγμένος πρόεδρος λειτουργεί ως αρχηγός κράτους και αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων.
Στη Δανία η κυβέρνηση ασκεί την εκτελεστική εξουσία και κυβερνά τη χώρα σύμφωνα με τους νόμους που θεσπίζει το Κοινοβούλιο. Η δανέζικη κυβέρνηση αποτελείται συνήθως από περίπου 20 υπουργούς και ηγείται από τον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός καθορίζει τη σύνθεση της κυβέρνησης σε σχέση με τον αριθμό των υπουργών και τις αρμοδιότητές τους. Κάθε Υπουργός έχει έναν συγκεκριμένο τομέα ευθύνης: ο Υπουργός Περιβάλλοντος είναι υπεύθυνος για περιβαλλοντικά ζητήματα, ο Υπουργός Φορολογίας είναι υπεύθυνος για θέματα που αφορούν τη φορολογία κ.λπ. Οι υπουργικές αρμοδιότητες είναι σχετικά σταθερές, αλλά μερικές φορές τα υπουργεία συνδυάζονται ή αλλάζουν καθήκοντα. Ο πρωθυπουργός μπορεί επίσης να διορίσει νέους υπουργούς για τομείς πολιτικής που η κυβέρνηση θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικούς. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι Υπουργοί είναι μέλη του Κοινοβουλίου χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο. Εάν διοριστεί υπουργός, κάποιος ο οποίος δεν είναι βουλευτής, μπορεί, φυσικά, να μιλήσει στην αίθουσα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, αλλά δεν έχει δικαίωμα ψήφου.
Στη Δανία η κυβέρνηση ασκεί την εκτελεστική εξουσία και κυβερνά τη χώρα σύμφωνα με τους νόμους που θεσπίζει το Κοινοβούλιο. Η δανέζικη κυβέρνηση αποτελείται συνήθως από περίπου 20 υπουργούς και ηγείται από τον πρωθυπουργό. Ο πρωθυπουργός καθορίζει τη σύνθεση της κυβέρνησης σε σχέση με τον αριθμό των υπουργών και τις αρμοδιότητές τους. Κάθε Υπουργός έχει έναν συγκεκριμένο τομέα ευθύνης: ο Υπουργός Περιβάλλοντος είναι υπεύθυνος για περιβαλλοντικά ζητήματα, ο Υπουργός Φορολογίας είναι υπεύθυνος για θέματα που αφορούν τη φορολογία κ.λπ. Οι υπουργικές αρμοδιότητες είναι σχετικά σταθερές, αλλά μερικές φορές τα υπουργεία συνδυάζονται ή αλλάζουν καθήκοντα. Ο πρωθυπουργός μπορεί επίσης να διορίσει νέους υπουργούς για τομείς πολιτικής που η κυβέρνηση θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικούς. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι Υπουργοί είναι μέλη του Κοινοβουλίου χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο. Εάν διοριστεί υπουργός, κάποιος ο οποίος δεν είναι βουλευτής, μπορεί, φυσικά, να μιλήσει στην αίθουσα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, αλλά δεν έχει δικαίωμα ψήφου.
Το σύνταγμα μιας χώρας είναι ο θεμελιώδης νόμος που διαμορφώνει τη λειτουργία της κυβέρνησή της. Ορίζει πώς πρέπει να επιλεγούν οι ηγέτες της χώρας και πόσο καιρό θα παραμείνουν στην κυβέρνηση, πώς θα δημιουργηθούν νέοι νόμοι και θα τροποποιηθούν ή θα ακυρωθούν, ποιοι επιτρέπεται να ψηφίσουν και τα θεμελιώδη δικαιώματα καθώς και πώς μπορεί να αναθεωρηθεί το σύνταγμα.
Το Σύνταγμα θέτει τα όρια της εξουσίας της κάθε κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, χώρες με καταπιεστικές ή διεφθαρμένες κυβερνήσεις συχνά δεν τηρούν τα συντάγματά τους ή έχουν "κακό" σύνταγμα χωρίς να δίνουν ελευθερία στους πολίτες και σε άλλους. Αυτό μπορεί είναι κυρίως γνωστό ως δικτατορία ή απλά "παράβαση των κανόνων".
Το σύνταγμα μιας χώρας είναι ο θεμελιώδης νόμος που διαμορφώνει τη λειτουργία της κυβέρνησή της. Ορίζει πώς πρέπει να επιλεγούν οι ηγέτες της χώρας και πόσο καιρό θα παραμείνουν στην κυβέρνηση, πώς θα δημιουργηθούν νέοι νόμοι και θα τροποποιηθούν ή θα ακυρωθούν, ποιοι επιτρέπεται να ψηφίσουν και τα θεμελιώδη δικαιώματα καθώς και πώς μπορεί να αναθεωρηθεί το σύνταγμα.
Το Σύνταγμα θέτει τα όρια της εξουσίας της κάθε κυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, χώρες με καταπιεστικές ή διεφθαρμένες κυβερνήσεις συχνά δεν τηρούν τα συντάγματά τους ή έχουν "κακό" σύνταγμα χωρίς να δίνουν ελευθερία στους πολίτες και σε άλλους. Αυτό μπορεί είναι κυρίως γνωστό ως δικτατορία ή απλά "παράβαση των κανόνων".
Η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας είναι μία από τις βασικές ιδέες της δημοκρατίας και υποστηρίζει ότι η πηγή της κυβερνητικής εξουσίας (κυριαρχία) βρίσκεται στον λαό. Αυτό βασίζεται στην ιδέα ότι η εξουσία πρέπει να ασκείται προς όφελος των πολιτών της. Συγκεκριμένα, η εξουσία ασκείται από εκείνους τους πολίτες που έχουν το δικαίωμα ψήφου, το εκλογικό σώμα.
Η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας είναι μία από τις βασικές ιδέες της δημοκρατίας και υποστηρίζει ότι η πηγή της κυβερνητικής εξουσίας (κυριαρχία) βρίσκεται στον λαό. Αυτό βασίζεται στην ιδέα ότι η εξουσία πρέπει να ασκείται προς όφελος των πολιτών της. Συγκεκριμένα, η εξουσία ασκείται από εκείνους τους πολίτες που έχουν το δικαίωμα ψήφου, το εκλογικό σώμα.
Με τη διάκριση των λειτουργιών η κρατική εξουσία μοιράζεται σε διαφορετικά όργανα για να μην συγκεντρώνεται σε ένα από αυτά, για να μην δοθεί υπερβολική εξουσία σε ένα μόνο όργανο. Η διάκριση γίνεται μεταξύ τριων λειτουργιών: νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική.
Η διάκριση των εξουσιών, επομένως, αναφέρεται στον καταμερισμό αρμοδιοτήτων σε διακριτούς κλάδους διακυβέρνησης, περιορίζοντας οποιονδήποτε κλάδο να ασκεί τις βασικές λειτουργίες ενός άλλου.
Νομοθετική εξουσία: η δημιουργία νόμων. Το νομοθετικό όργανο διαφέρει από κράτος σε κράτος και παρόλο που υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες για τη λειτουργία τους, έχουν όλα τον ίδιο σκοπό ο οποίος είναι η εκπροσώπηση των πολιτών μιας χώρας για τη θέσπιση κατάλληλων νόμων.
Εκτελεστική εξουσία: Κύριος ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας είναι η διακυβέρνηση του κράτους. Η εκτελεστική εξουσία εφαρμόζει και επιβάλλει τους νόμους. Την εκτελεστική εξουσία μπορεί να ασκούν ο πρόεδρος ενός κράτους, ο μονάρχης, ο πρωθυπουργός ή άλλοι υπουργοί.
Δικαστική εξουσία: Η δικαστική εξουσία αποτελείται από τα δικαστήρια μιας χώρας τα οποία ερμηνεύουν και εφαρμόζουν τους νόμους στο όνομα του κράτους. Κάθε χώρα έχει το δικό της δικαστικό σύστημα και εφαρμόζει μια μοναδική διαδικασία επιλογής και διορισμού δικαστών. Το δικαστικό σώμα πρέπει να είναι αμερόληπτο και αντικειμενικό.
Με τη διάκριση των λειτουργιών η κρατική εξουσία μοιράζεται σε διαφορετικά όργανα για να μην συγκεντρώνεται σε ένα από αυτά, για να μην δοθεί υπερβολική εξουσία σε ένα μόνο όργανο. Η διάκριση γίνεται μεταξύ τριων λειτουργιών: νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική.
Η διάκριση των εξουσιών, επομένως, αναφέρεται στον καταμερισμό αρμοδιοτήτων σε διακριτούς κλάδους διακυβέρνησης, περιορίζοντας οποιονδήποτε κλάδο να ασκεί τις βασικές λειτουργίες ενός άλλου.
Νομοθετική εξουσία: η δημιουργία νόμων. Το νομοθετικό όργανο διαφέρει από κράτος σε κράτος και παρόλο που υπάρχουν διαφορετικοί κανόνες για τη λειτουργία τους, έχουν όλα τον ίδιο σκοπό ο οποίος είναι η εκπροσώπηση των πολιτών μιας χώρας για τη θέσπιση κατάλληλων νόμων.
Εκτελεστική εξουσία: Κύριος ρόλος της εκτελεστικής εξουσίας είναι η διακυβέρνηση του κράτους. Η εκτελεστική εξουσία εφαρμόζει και επιβάλλει τους νόμους. Την εκτελεστική εξουσία μπορεί να ασκούν ο πρόεδρος ενός κράτους, ο μονάρχης, ο πρωθυπουργός ή άλλοι υπουργοί.
Δικαστική εξουσία: Η δικαστική εξουσία αποτελείται από τα δικαστήρια μιας χώρας τα οποία ερμηνεύουν και εφαρμόζουν τους νόμους στο όνομα του κράτους. Κάθε χώρα έχει το δικό της δικαστικό σύστημα και εφαρμόζει μια μοναδική διαδικασία επιλογής και διορισμού δικαστών. Το δικαστικό σώμα πρέπει να είναι αμερόληπτο και αντικειμενικό.
Το κράτος δικαίου είναι η αρχή σύμφωνα με την οποία όλα τα μέλη μιας κοινωνίας (συμπεριλαμβανομένων και όσων βρίσκονται στην κυβέρνηση) θεωρούνται ίσα απέναντι στους νόμους και κανόνες. Η αρχή αυτή υποστηρίζει την ισότητα όλων των πολιτών έναντι του νόμου και αποτρέπει την αυθαίρετη χρήση εξουσίας.
Το κράτος δικαίου είναι η αρχή σύμφωνα με την οποία όλα τα μέλη μιας κοινωνίας (συμπεριλαμβανομένων και όσων βρίσκονται στην κυβέρνηση) θεωρούνται ίσα απέναντι στους νόμους και κανόνες. Η αρχή αυτή υποστηρίζει την ισότητα όλων των πολιτών έναντι του νόμου και αποτρέπει την αυθαίρετη χρήση εξουσίας.
Το κοινωνικό κράτος είναι το κράτος που παρέχει προστασία και προωθεί την οικονομική και κοινωνική ευημερία των πολιτών. Βασίζεται στις αρχές της ισότητας ευκαιριών, της δίκαιης κατανομής του πλούτου και μπορεί να εγγυηθεί ένα ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για όλους τους πολίτες. Το κοινωνικό κράτος προσφέρει επίσης δωρεάν υπηρεσίες στους πολίτες όπως εκπαίδευσης, υπηρεσίες υγείας και στέγαση (σε ορισμένες περιπτώσεις με χαμηλό κόστος ή χωρίς χρέωση).
Το κοινωνικό κράτος είναι το κράτος που παρέχει προστασία και προωθεί την οικονομική και κοινωνική ευημερία των πολιτών. Βασίζεται στις αρχές της ισότητας ευκαιριών, της δίκαιης κατανομής του πλούτου και μπορεί να εγγυηθεί ένα ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης για όλους τους πολίτες. Το κοινωνικό κράτος προσφέρει επίσης δωρεάν υπηρεσίες στους πολίτες όπως εκπαίδευσης, υπηρεσίες υγείας και στέγαση (σε ορισμένες περιπτώσεις με χαμηλό κόστος ή χωρίς χρέωση).
Το πολιτικό κόμμα αποτελείται από μια ομάδα προσώπων που έχουν την ίδια ιδεολογία ή τις ίδιες πολιτικές απόψεις με σκοπό να αποκτήσουν και να ασκήσουν πολιτική εξουσία. Αποτελούν καθοριστικό στοιχείο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Τα κομματικά συστήματα, ανάλογα με τον αριθμό κομμάτων που συμμετέχουν, διακρίνονται σε: δικομματικά, πολυκομματικά και σύστημα με ένα κυρίαρχο κόμμα. Πολλές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, έχουν πολυκομματικό σύστημα καθώς υπάρχουν πολλά και σημαντικά πολιτικά κόμματα ενώ κάποια κράτη όπως η Κίνα και η Κούβα έχουν μονοκομματικό σύστημα. Οι ΗΠΑ έχουν ουσιαστικά δικομματικό σύστημα καθώς δυο είναι τα βασικά αντίπαλα πολιτικά κόμματα όμως υπάρχουν και κάποια ακόμα μικρότερα κόμματα που συμμετέχουν στις διαδικασίες. Όλα τα κόμματα έχουν κάτι κοινό: συμμετέχουν σε κάποιο βαθμό στην άσκηση πολιτικής εξουσίας, είτε σχηματίζοντας κυβέρνηση είτε ασκώντας αντιπολίτευση, που είναι πολύ σημαντική για τον καθορισμό της εθνικής πολιτικής. Τα πολιτικά κόμματα είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, διότι η πολυκομματική δημοκρατία δημιουργεί διαφορετικές επιλογές πολιτικής για το εκλογικό σώμα. Τα πολιτικά κόμματα παρέχουν έναν μηχανισμό μέσω του οποίου οι πολίτες μπορούν να εκφράσουν τα συμφερόντά τους και τις φιλοδοξίες τους.
Σήμερα, σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία όπως είναι η Ελλάδα, η Δανία, η Βουλγαρία, η Ιταλία και η Κύπρος, ο λαός είναι αυτός που κυβερνά και ασκεί εξουσία μέσω της εκλογικής διαδικασίας. Έτσι, το εκλογικό σώμα εκλέγει αντιπροσώπους που, καθ 'όλη τη διάρκεια της θητείας τους, θα εκτελούν συγκεκριμένα καθήκοντα και θα αναλαμβάνουν ευθύνες σύμφωνα με τα άρθρα του Συντάγματος.
Το πολιτικό κόμμα αποτελείται από μια ομάδα προσώπων που έχουν την ίδια ιδεολογία ή τις ίδιες πολιτικές απόψεις με σκοπό να αποκτήσουν και να ασκήσουν πολιτική εξουσία. Αποτελούν καθοριστικό στοιχείο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Τα κομματικά συστήματα, ανάλογα με τον αριθμό κομμάτων που συμμετέχουν, διακρίνονται σε: δικομματικά, πολυκομματικά και σύστημα με ένα κυρίαρχο κόμμα. Πολλές χώρες, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, έχουν πολυκομματικό σύστημα καθώς υπάρχουν πολλά και σημαντικά πολιτικά κόμματα ενώ κάποια κράτη όπως η Κίνα και η Κούβα έχουν μονοκομματικό σύστημα. Οι ΗΠΑ έχουν ουσιαστικά δικομματικό σύστημα καθώς δυο είναι τα βασικά αντίπαλα πολιτικά κόμματα όμως υπάρχουν και κάποια ακόμα μικρότερα κόμματα που συμμετέχουν στις διαδικασίες. Όλα τα κόμματα έχουν κάτι κοινό: συμμετέχουν σε κάποιο βαθμό στην άσκηση πολιτικής εξουσίας, είτε σχηματίζοντας κυβέρνηση είτε ασκώντας αντιπολίτευση, που είναι πολύ σημαντική για τον καθορισμό της εθνικής πολιτικής. Τα πολιτικά κόμματα είναι ζωτικής σημασίας για τη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, διότι η πολυκομματική δημοκρατία δημιουργεί διαφορετικές επιλογές πολιτικής για το εκλογικό σώμα. Τα πολιτικά κόμματα παρέχουν έναν μηχανισμό μέσω του οποίου οι πολίτες μπορούν να εκφράσουν τα συμφερόντά τους και τις φιλοδοξίες τους.
Σήμερα, σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία όπως είναι η Ελλάδα, η Δανία, η Βουλγαρία, η Ιταλία και η Κύπρος, ο λαός είναι αυτός που κυβερνά και ασκεί εξουσία μέσω της εκλογικής διαδικασίας. Έτσι, το εκλογικό σώμα εκλέγει αντιπροσώπους που, καθ 'όλη τη διάρκεια της θητείας τους, θα εκτελούν συγκεκριμένα καθήκοντα και θα αναλαμβάνουν ευθύνες σύμφωνα με τα άρθρα του Συντάγματος.
Το εκλογικό σώμα αποτελείται από όλους τους πολίτες που έχουν δικαίωμα ψήφου. Αυτό το δικαίωμα παραχωρείται σε άτομα ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών, ή σε όσους θα γίνουν 18 ετών το έτος των εκλογών, έχουν την ικανότητα νομικής πράξης και δεν αποτελούν αντικείμενο αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για κακουργήματα. Για να μπορέσει να συμμέτεχει κάποιος στις εκλογές θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους. (Σημειώνεται, πάντως, ότι τα ανωτέρω ισχύουν για τις βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μετέχουν στο εκλογικό σώμα, υπό προϋποθέσεις βέβαια, και κοινοτικοί υπήκοοι που διαμένουν στην Ελλάδα).
Το εκλογικό σώμα αποτελείται από όλους τους πολίτες που έχουν δικαίωμα ψήφου. Αυτό το δικαίωμα παραχωρείται σε άτομα ηλικίας τουλάχιστον 18 ετών, ή σε όσους θα γίνουν 18 ετών το έτος των εκλογών, έχουν την ικανότητα νομικής πράξης και δεν αποτελούν αντικείμενο αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για κακουργήματα. Για να μπορέσει να συμμέτεχει κάποιος στις εκλογές θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένος στους εκλογικούς καταλόγους. (Σημειώνεται, πάντως, ότι τα ανωτέρω ισχύουν για τις βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μετέχουν στο εκλογικό σώμα, υπό προϋποθέσεις βέβαια, και κοινοτικοί υπήκοοι που διαμένουν στην Ελλάδα).
Στην Ελλάδα εθνικές εκλογές διεξάγονται κάθε 4 χρόνια. Η Βουλή των Ελλήνων έχει 300 βουλευτές οι οποίοι εκλέγονται για περίοδο 4 ετών με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής.
Στην Ιταλία οι εκλογές γίνονται κάθε 5 χρόνια. Το Ιταλικό Κοινοβούλιο (Camera and Senato) αποτελείται από 945 μέλη τα οποία εκλέγονται με μικτό εκλογικό σύστημα, αναλογικό και πλειοψηφικό.
Στην Κύπρο, οι προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια. Το κυπριακό κοινοβούλιο έχει 50 μέλη, εκλεγμένα με αναλογική εκπροσώπηση κάθε πέντε χρόνια. Οι δημοτικές εκλογές πραγματοποιούνται επίσης κάθε τέσσερα χρόνια.
Στη Βουλγαρία, τα πολιτικά κόμματα συγκεντρώνονται στην Εθνοσυνέλευση, ένα σώμα 240 βουλευτών που εκλέγονται για θητεία τεσσάρων ετών από την αναλογική εκπροσώπηση σε εκλογικές περιφέρειες με κατώτατο όριο 4%. Οι δημοτικές εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια μέσω αναλογικής εκπροσώπησης. Οι προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια.
Στη Δανία υπάρχουν τρεις τύποι εκλογών. Εκλογές για το εθνικό κοινοβούλιο (το Folketing), τοπικές εκλογές (σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια) και εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι πολίτες μπορεί να χρειαστεί να ψηφίσουν και σε κάποιο δημοψήφισμα για θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές καλούνται από τον μονάρχη μετά από συμβουλή του πρωθυπουργού, συνήθως τρία έως τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές, αν και μπορεί να γίνουν πρόωρες εκλογές. Οι εκλογές στα τοπικά συμβούλια (δημοτικά ή περιφερειακά) και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξάγονται σε καθορισμένες ημερομηνίες. Οι εκλογές χρησιμοποιούν το σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης. Μόνο οι πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στο εθνικό μητρώο έχουν δικαίωμα ψήφου στις κοινοβουλευτικές εκλογές και οι επί μακρόν διαμένοντες μπορούν να ψηφίσουν στις τοπικές εκλογές.
Στην Ελλάδα εθνικές εκλογές διεξάγονται κάθε 4 χρόνια. Η Βουλή των Ελλήνων έχει 300 βουλευτές οι οποίοι εκλέγονται για περίοδο 4 ετών με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής.
Στην Ιταλία οι εκλογές γίνονται κάθε 5 χρόνια. Το Ιταλικό Κοινοβούλιο (Camera and Senato) αποτελείται από 945 μέλη τα οποία εκλέγονται με μικτό εκλογικό σύστημα, αναλογικό και πλειοψηφικό.
Στην Κύπρο, οι προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια. Το κυπριακό κοινοβούλιο έχει 50 μέλη, εκλεγμένα με αναλογική εκπροσώπηση κάθε πέντε χρόνια. Οι δημοτικές εκλογές πραγματοποιούνται επίσης κάθε τέσσερα χρόνια.
Στη Βουλγαρία, τα πολιτικά κόμματα συγκεντρώνονται στην Εθνοσυνέλευση, ένα σώμα 240 βουλευτών που εκλέγονται για θητεία τεσσάρων ετών από την αναλογική εκπροσώπηση σε εκλογικές περιφέρειες με κατώτατο όριο 4%. Οι δημοτικές εκλογές διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια μέσω αναλογικής εκπροσώπησης. Οι προεδρικές εκλογές διεξάγονται κάθε πέντε χρόνια.
Στη Δανία υπάρχουν τρεις τύποι εκλογών. Εκλογές για το εθνικό κοινοβούλιο (το Folketing), τοπικές εκλογές (σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια) και εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι πολίτες μπορεί να χρειαστεί να ψηφίσουν και σε κάποιο δημοψήφισμα για θέματα εθνικού ενδιαφέροντος. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές καλούνται από τον μονάρχη μετά από συμβουλή του πρωθυπουργού, συνήθως τρία έως τέσσερα χρόνια μετά τις τελευταίες εκλογές, αν και μπορεί να γίνουν πρόωρες εκλογές. Οι εκλογές στα τοπικά συμβούλια (δημοτικά ή περιφερειακά) και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξάγονται σε καθορισμένες ημερομηνίες. Οι εκλογές χρησιμοποιούν το σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης. Μόνο οι πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στο εθνικό μητρώο έχουν δικαίωμα ψήφου στις κοινοβουλευτικές εκλογές και οι επί μακρόν διαμένοντες μπορούν να ψηφίσουν στις τοπικές εκλογές.
Η Ελλάδα είναι μια Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Ο Πρόεδρος, που εκλέγεται από το Κοινοβούλιο κάθε πέντε χρόνια, είναι αρχηγός κράτους. Ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης. Το Υπουργικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς, τους Υφυπουργούς και τους Υπουργούς χωρίς χαρτοφυλάκιο, είναι το συλλογικό όργανο λήψης αποφάσεων που συγκροτεί την Κυβέρνηση της Ελλάδας.
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση. Η δικαστική εξουσία ανατίθεται στα δικαστήρια, των οποίων οι αποφάσεις εκτελούνται στο όνομα του λαού.
Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει περιορισμένη πολιτική εξουσία, καθώς η περισσότερη εξουσία ανήκει στην κυβέρνηση, τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν τον επίσημο διορισμό του πρωθυπουργού, κατόπιν σύστασης του οποίου διορίζει επίσης ή απολύει άλλα μέλη της κυβέρνησης, εκπροσωπεί το κράτος στις σχέσεις του με άλλα Κράτη, κηρύσσει δημοψηφίσματα κ.λπ.
Οι εθνικές εκλογές διεξάγονται συνήθως κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός εάν το Κοινοβούλιο διαλυθεί νωρίτερα. Το εκλογικό σώμα αποτελείται από όλους τους Έλληνες πολίτες που είναι 18 ετών. Κάθε νέα κυβέρνηση, μετά από γενικές εκλογές ή μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης, πρέπει να εμφανιστεί ενώπιον του Κοινοβουλίου και να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Η Ελλάδα είναι μια Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Ο Πρόεδρος, που εκλέγεται από το Κοινοβούλιο κάθε πέντε χρόνια, είναι αρχηγός κράτους. Ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης. Το Υπουργικό Συμβούλιο, αποτελούμενο από τον Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς, τους Υφυπουργούς και τους Υπουργούς χωρίς χαρτοφυλάκιο, είναι το συλλογικό όργανο λήψης αποφάσεων που συγκροτεί την Κυβέρνηση της Ελλάδας.
Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση. Η δικαστική εξουσία ανατίθεται στα δικαστήρια, των οποίων οι αποφάσεις εκτελούνται στο όνομα του λαού.
Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει περιορισμένη πολιτική εξουσία, καθώς η περισσότερη εξουσία ανήκει στην κυβέρνηση, τα καθήκοντά του περιλαμβάνουν τον επίσημο διορισμό του πρωθυπουργού, κατόπιν σύστασης του οποίου διορίζει επίσης ή απολύει άλλα μέλη της κυβέρνησης, εκπροσωπεί το κράτος στις σχέσεις του με άλλα Κράτη, κηρύσσει δημοψηφίσματα κ.λπ.
Οι εθνικές εκλογές διεξάγονται συνήθως κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός εάν το Κοινοβούλιο διαλυθεί νωρίτερα. Το εκλογικό σώμα αποτελείται από όλους τους Έλληνες πολίτες που είναι 18 ετών. Κάθε νέα κυβέρνηση, μετά από γενικές εκλογές ή μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης, πρέπει να εμφανιστεί ενώπιον του Κοινοβουλίου και να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης.
Η Ιταλία είναι μια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το πολιτικό της σύστημα είναι οργανωμένο σύμφωνα με τη διάκριση των εξουσιών: τη νομοθετική εξουσία, την εκτελεστική εξουσία και τη δικαστική εξουσία. Το Σύνταγμα του 1948 παρέχει το πλαίσιο για την ιταλική κυβέρνηση.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο παρακολουθεί τις ενέργειες της κυβέρνησης για να διασφαλίσει την τήρηση του Συντάγματος. Ο Πρόεδρος της Ιταλίας είναι ο αρχηγός του κράτους και σύμβολο της εθνικής ενότητας. Και οι δυο συνελεύσεις του Κοινοβουλίου εκλέγουν τον Πρόεδρο για επταετή θητεία ο οποίος μπορεί να επανεκλεγεί μετά την ολοκλήρωση της πρώτης θητείας.
Ο Πρόεδρος έχει την ευθύνη να διορίσει τον Πρωθυπουργό καθώς και πέντε δικαστές στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο Πρόεδρος ελέγχει τη νομοθεσία για να επαληθεύσει τη συνταγματικότητά τους και μπορεί να ασκήσει βέτο σε ένα νομοσχέδιο και να ζητήσει από το κοινοβούλιο να σχεδιάσουν εκ νέου το νομοσχέδιο. Ο Πρόεδρος κηρύσσει πόλεμο και επικυρώνει διεθνείς συνθήκες με την έγκριση του κοινοβουλίου.
Ο Πρόεδρος είναι επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Άμυνας, ως διοικητής των ενόπλων δυνάμεων. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό ο οποίος αναλαμβάνει τη θέση μετά την έγκριση του Κοινοβουλίου. Ο πρωθυπουργός επιλέγει τους υπουργούς για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Η κυβέρνηση πρέπει να κερδίσει την έγκριση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μέσω ψήφου εμπιστοσύνης.
Η κυβέρνηση εποπτεύει τις εκτελεστικές λειτουργίες του έθνους, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής. Η κυβέρνηση μπορεί επίσης να υποβάλει νέους κανονισμούς στο κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός είναι επίσης πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών. Η Ιταλία διαθέτει ένα διμερές κοινοβουλευτικό σύστημα που αποτελείται από δύο συνελεύσεις. 630 μέλη αντιπροσωπεύουν εκλογικές περιφέρειες στην Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ 315 μέλη εκπροσωπούν περιοχές στη Γερουσία.
Και οι δυο συνελεύσεις έχουν παρόμοιες εξουσίες και εγκρίνουν νόμους στη νομοθεσία. Οι βουλευτές υποχρεούνται από τον νόμο να είναι μεταξύ 18 και 25 ετών, ενώ οι γερουσιαστές είναι μεταξύ 25 και 40 ετών. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές εκλέγονται για πενταετή θητεία. Το Κοινοβούλιο μπορεί να απαιτήσει από την κυβέρνηση να παραιτηθεί εάν δεν λάβει ψήφο εμπιστοσύνης.
Η Ιταλία είναι μια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και το πολιτικό της σύστημα είναι οργανωμένο σύμφωνα με τη διάκριση των εξουσιών: τη νομοθετική εξουσία, την εκτελεστική εξουσία και τη δικαστική εξουσία. Το Σύνταγμα του 1948 παρέχει το πλαίσιο για την ιταλική κυβέρνηση.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο παρακολουθεί τις ενέργειες της κυβέρνησης για να διασφαλίσει την τήρηση του Συντάγματος. Ο Πρόεδρος της Ιταλίας είναι ο αρχηγός του κράτους και σύμβολο της εθνικής ενότητας. Και οι δυο συνελεύσεις του Κοινοβουλίου εκλέγουν τον Πρόεδρο για επταετή θητεία ο οποίος μπορεί να επανεκλεγεί μετά την ολοκλήρωση της πρώτης θητείας.
Ο Πρόεδρος έχει την ευθύνη να διορίσει τον Πρωθυπουργό καθώς και πέντε δικαστές στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Ο Πρόεδρος ελέγχει τη νομοθεσία για να επαληθεύσει τη συνταγματικότητά τους και μπορεί να ασκήσει βέτο σε ένα νομοσχέδιο και να ζητήσει από το κοινοβούλιο να σχεδιάσουν εκ νέου το νομοσχέδιο. Ο Πρόεδρος κηρύσσει πόλεμο και επικυρώνει διεθνείς συνθήκες με την έγκριση του κοινοβουλίου.
Ο Πρόεδρος είναι επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Άμυνας, ως διοικητής των ενόπλων δυνάμεων. Ο Πρόεδρος διορίζει τον Πρωθυπουργό ο οποίος αναλαμβάνει τη θέση μετά την έγκριση του Κοινοβουλίου. Ο πρωθυπουργός επιλέγει τους υπουργούς για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Η κυβέρνηση πρέπει να κερδίσει την έγκριση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μέσω ψήφου εμπιστοσύνης.
Η κυβέρνηση εποπτεύει τις εκτελεστικές λειτουργίες του έθνους, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της δημόσιας πολιτικής. Η κυβέρνηση μπορεί επίσης να υποβάλει νέους κανονισμούς στο κοινοβούλιο. Ο πρωθυπουργός είναι επίσης πρόεδρος του συμβουλίου των υπουργών. Η Ιταλία διαθέτει ένα διμερές κοινοβουλευτικό σύστημα που αποτελείται από δύο συνελεύσεις. 630 μέλη αντιπροσωπεύουν εκλογικές περιφέρειες στην Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ 315 μέλη εκπροσωπούν περιοχές στη Γερουσία.
Και οι δυο συνελεύσεις έχουν παρόμοιες εξουσίες και εγκρίνουν νόμους στη νομοθεσία. Οι βουλευτές υποχρεούνται από τον νόμο να είναι μεταξύ 18 και 25 ετών, ενώ οι γερουσιαστές είναι μεταξύ 25 και 40 ετών. Οι βουλευτές και οι γερουσιαστές εκλέγονται για πενταετή θητεία. Το Κοινοβούλιο μπορεί να απαιτήσει από την κυβέρνηση να παραιτηθεί εάν δεν λάβει ψήφο εμπιστοσύνης.
Η Βουλγαρία είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία όπου ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ανατίθεται τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην Εθνοσυνέλευση.
Το δικαστικό σώμα είναι ανεξάρτητο από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Βουλγαρίας, ο πρόεδρος είναι ο αρχηγός κράτους που εκλέγεται δημοκρατικά για θητεία πέντε ετών. Ο πρόεδρος είναι επίσης αρχηγός των βουλγαρικών ενόπλων δυνάμεων.
Οι πρωταρχικοί ρόλοι του προέδρου περιλαμβάνουν τις εξωτερικές σχέσεις καθώς είναι εκπρόσωπος της χώρας κατά τη διάρκεια διεθνών συναντήσεων και συζητήσεων. Ο πρόεδρος έχει περιορισμένη εξουσία αρνησικυρίας επί του νομοθετικού σώματος όπου μπορεί να επιστρέψει τη νομοθεσία στο κοινοβούλιο για να συζητηθεί περαιτέρω.
Η Βουλγαρία είναι μια κοινοβουλευτική δημοκρατία όπου ο πρωθυπουργός είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης και ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ανατίθεται τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην Εθνοσυνέλευση.
Το δικαστικό σώμα είναι ανεξάρτητο από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Βουλγαρίας, ο πρόεδρος είναι ο αρχηγός κράτους που εκλέγεται δημοκρατικά για θητεία πέντε ετών. Ο πρόεδρος είναι επίσης αρχηγός των βουλγαρικών ενόπλων δυνάμεων.
Οι πρωταρχικοί ρόλοι του προέδρου περιλαμβάνουν τις εξωτερικές σχέσεις καθώς είναι εκπρόσωπος της χώρας κατά τη διάρκεια διεθνών συναντήσεων και συζητήσεων. Ο πρόεδρος έχει περιορισμένη εξουσία αρνησικυρίας επί του νομοθετικού σώματος όπου μπορεί να επιστρέψει τη νομοθεσία στο κοινοβούλιο για να συζητηθεί περαιτέρω.
TΤο σύστημα διακυβέρνησης στη Δανία είναι βασιλευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η πολιτική της Δανίας λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, μιας συνταγματικής μοναρχίας και ενός αποκεντρωμένου ενιαίου κράτους στο οποίο ο μονάρχης της Δανίας, η βασίλισσα Μαργαρίτη II, είναι ο αρχηγός του κράτους. Η Δανία περιγράφεται ως έθνος κράτος. Η πολιτική και η διακυβέρνηση της Δανίας χαρακτηρίζονται από μια κοινή προσπάθεια για ευρεία συναίνεση σε σημαντικά θέματα μεταξύ της πολιτικής κοινότητας και της κοινωνίας στο σύνολό της.
Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το υπουργικό συμβούλιο της Δανίας (κοινώς γνωστό ως "η κυβέρνηση", στα δανέζικα: regeringen), υπό την προεδρία του πρωθυπουργού (statsminister) που είναι πρώτος μεταξύ των ίσων. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στο εκτελεστικό όσο και στο εθνικό κοινοβούλιο (Folketinget). Τα μέλη της δικαστικής εξουσίας διορίζονται από την εκτελεστική εξουσία (συμβατικά με σύσταση της ίδιας της δικαστικής εξουσίας), διορίζονται επίσημα από τον μονάρχη και απασχολούνται μέχρι τη συνταξιοδότηση.
TΤο σύστημα διακυβέρνησης στη Δανία είναι βασιλευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η πολιτική της Δανίας λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, μιας συνταγματικής μοναρχίας και ενός αποκεντρωμένου ενιαίου κράτους στο οποίο ο μονάρχης της Δανίας, η βασίλισσα Μαργαρίτη II, είναι ο αρχηγός του κράτους. Η Δανία περιγράφεται ως έθνος κράτος. Η πολιτική και η διακυβέρνηση της Δανίας χαρακτηρίζονται από μια κοινή προσπάθεια για ευρεία συναίνεση σε σημαντικά θέματα μεταξύ της πολιτικής κοινότητας και της κοινωνίας στο σύνολό της.
Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το υπουργικό συμβούλιο της Δανίας (κοινώς γνωστό ως "η κυβέρνηση", στα δανέζικα: regeringen), υπό την προεδρία του πρωθυπουργού (statsminister) που είναι πρώτος μεταξύ των ίσων. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στο εκτελεστικό όσο και στο εθνικό κοινοβούλιο (Folketinget). Τα μέλη της δικαστικής εξουσίας διορίζονται από την εκτελεστική εξουσία (συμβατικά με σύσταση της ίδιας της δικαστικής εξουσίας), διορίζονται επίσημα από τον μονάρχη και απασχολούνται μέχρι τη συνταξιοδότηση.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια προεδρική δημοκρατία, όπου ο Πρόεδρος της Κύπρου είναι αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κοινοβούλιο. Το δικαστικό σώμα είναι ανεξάρτητο από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα. Μάθετε περισσότερα εδώ https://www.cyprusprofile.com/page/country-information/politics.
Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μια προεδρική δημοκρατία, όπου ο Πρόεδρος της Κύπρου είναι αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Η νομοθετική εξουσία ανήκει τόσο στην κυβέρνηση όσο και στο κοινοβούλιο. Το δικαστικό σώμα είναι ανεξάρτητο από το εκτελεστικό και το νομοθετικό σώμα. Μάθετε περισσότερα εδώ https://www.cyprusprofile.com/page/country-information/politics.
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το σύνταγμα και τη σημασία του
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το σύνταγμα και τη σημασία του
Επιλέξτε τη σωστή απάντηση που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτευμα ανάλογα με το ποιος κυβερνά, από που πηγάζει η εξουσία και τα παραδείγματα των χωρών που παρουσιάζονται.
Επιλέξτε τη σωστή απάντηση που αντιστοιχεί σε κάθε πολίτευμα ανάλογα με το ποιος κυβερνά, από που πηγάζει η εξουσία και τα παραδείγματα των χωρών που παρουσιάζονται.
βασιλιάς-βασίλισσα |  | Δημοκρατία |
στρατιωτικοί αξιωματικοί | Μοναρχία | |
θρησκευτικοί ηγέτες | Δικτατορία | |
εκλεγμένοι αξιωματούχοι | Αναρχία | |
κανείς | Θεοκρατία |
συγκατάθεση των πολιτών | | Αναρχία |
κληρονομικότητα/γέννηση | Δημοκρατία | |
καμία κεντρική αρχή | Θεοκρατία | |
εξουσία | Μοναρχία | |
θρησκευτικές αρχές | Δικτατορία |
Ελλάδα | | Αναρχία |
Ιράν | Δημοκρατία | |
Σομαλία | Θεοκρατία | |
Ταϋλάνδη | Μοναρχία | |
Ηνωμένο Βασίλειο | Δικτατορία |
https://www.mfa.gr/missionsabroad/en/about-greece/government-and-politics/
http://www.oecd.org/italy/governmentofitalyusefullinks.htm
http://www.oecd.org/general/governmentofdenmarkusefullinks.htm
https://www.britannica.com/topic/political-party/Parties-and-political-power
https://www.mfa.gr/missionsabroad/en/about-greece/government-and-politics/
http://www.oecd.org/italy/governmentofitalyusefullinks.htm
http://www.oecd.org/general/governmentofdenmarkusefullinks.htm
https://www.britannica.com/topic/political-party/Parties-and-political-power
 |
Congratulations |  |
| Exercise | Result | Your answer | Correct answer |
Vifin Course Creator